NieuwsKulturele Kring AmbrozijnArtistiek Tijdschrift AmbrozijnWedstrijden
 

 

Artistiek Tijdschrift

Abonnementen

Verschijningsdata

Literaire inzendingen

Contact redactie

Taal & Teken

 

 

Taal & Teken webstek

Taal & Teken - lente 2017

Taal en teken - Winter 2016

IK WIST METEEN, DIT GAAT MIJ ONTBINDEN © Marie-Thérèse De Clercq (beeldimpressie op SCHADUWLAND muziek © Jan Swerts)

 

ZOALS IK BEN

om mij te zien zoals ik ben
ontdek mij en onthul mij
ontmantel en ontmasker mij
ontcijfer en ontraadsel mij
ontwar ontsluit ontknoop mij
ontblader en ontrafel mij
ontvlecht onthecht ontbind mij

pas helemaal door jou ontdaan  
word ik wie ik ten diepste ben
kom zoek mij dan ontken mij niet
jij zult mij vinden zien zoals ik ben

Willy Martin


Taal & Teken - winter 2016

Taal en teken - Winter 2016

PERSISTENCE OF MEMORY © Marie-Thérèse De Clercq

 

LIEU DE MÉMOIRE

(het geheugen van bomen in de winter)

bast
door tijd geteisterd
houdt van de sneeuw
nog even
de broze sporen
vast

later
als ook die tekens
zijn gewist
weet hij wat is gebleven
iets wat veel dieper is
gegrift

Willy Martin


Taal & Teken - herfst 2016

Tael en teken - Herfst

THE IMPOSSIBLE DREAM © Marie-Thérèse De Clercq

 

ZOALS

een homerische vergelijking in 100 woorden

Zoals een kind soms lang blijft spelen buiten in de regen – kijk mama hoe ik de druppels in allebei mijn handen op kan vangen – het liefst zou zij ze willen voelen op haar lippen voorzichtig proeven op het puntje van haar tong weten hoe dat smaakt water dat uit de hemel komt en ondertussen houdt zij niet op met praten en gebaren alsof de regen haar verstaat, zo blijft een man zo blijft een vrouw soms lang bij het venster staan ziet geen druppels telt geen strepen probeert alleen de tekens te begrijpen lezen wat op het raam geschreven staat.

Willy Martin


Taal & Teken - zomer 2016

Taal en teken - Zomer

LA PENSEE © Marie-Thérèse De Clercq

 

HET KLEINE MEISJE EN DE ZEE

kom maar kom maar nader zee

kom maar dichter bij de steiger
aai mijn voeten met je water
streel mijn benen met je wind
neem mij om te spelen in
je golven mee

laat mij op je knieën rijden
met jou naar de wolken kijken
aan je wier en kruiden ruiken
mij verstoppen in je koppen
van wit schuim

bovenal zee kom mij zeggen
waarom blijven mijn gedachten
bij hen die hier zaten achter
hoe hij zweeg en hoe zij sprak
bijna zoals ik

kom maar kom maar nader zee

Willy Martin


Taal & Teken - lente 2016

Taal en teken lente 2016

TO LOVE SOMEONE © Marie-Thérèse De Clercq

zaden niet bestemd voor zand
wind voert hen uit de hand
o pluizend luchtbeginsel – dra
weer bloeiend kringloopband


nieuw geluid om aan te bla-
zen paaskristallen glazen
grif daarin de klank van zon
licht blozend van verbazen


nog rustend op een stengel
het wolkhoofd als van engel
van spilzucht goed genezen
weiwaarts geworpen hengel

Jacob Baert


Taal & Teken - winter 2015

Taal en teken winter 2015

DREAMCATCHER © Marie-Thérèse De Clercq

zonder naam nog als een geeuw
van god het eerste wit (sneeuw)
onwetend wijs tilt tak aan
dragen – wordt stilzwevend meeuw


de breed bevrijde u-vorm
stelt ontvangen aan als norm
uit wit en zwart een roos spruit
voort – bewoond niet langer worm


voorbij de grens het geheim
waarin water welt als wijn                        
twijg wordt zo tot tenger teken
breekbaar en diepzwijgend klein

Jacob Baert


Taal & Teken - herfst 2015

Taal en teken herfst 2015

IN-ZICH-T © Marie-Thérèse De Clercq

de twee zijn een en ranken
in ruststand kruis van klanken
binnen waart het avondlicht
een lied welt op wil danken


lees van stenen hoog verhaal
woorden vatbaar zonder taal
hoe zij elkander dragen
zwevend en geheim als graal


ook het latwerk is gelaagd
leven als door tijd bevraagd
ruimte kijkt in vrede toe
nu wij waken tot het daagt

Jacob Baert


Taal & Teken - zomer 2015

Taal en teken zomer 2015

LE TEMPS D’UNE CHANSON © Marie-Thérèse De Clercq

beeld van dames bank en hond
T-vorm tekent hun verbond
bij zwijgen voegt de branding 
zout – getij draait duurzaam rond


tussen standcabines in
zee van tijd als nieuw begin
praten bergt het bankgeheim
golfjes troosten hart en zin


plankenpad loopt languit dood
verte (rekbaar) lenigt nood
bij zoveel water stamelt
tijd – stil levend wonder groot

Jacob Baert